Ona Umarłam, zmartwychwstałam i umarłam raz jeszcze. A otworzyłam tylko Snapchata. Właśnie. Snapchat, Fejsbuk, Twitter, Instagram, NK i wiele innych portali społecznościowych, o których istnieniu nie mam pojęcia. I podejrzewam, że nie chcę się idea zakładania konta na portalu, którego głównym zadaniem jest sprzedaż danych osobowych użytkowników, jest co najmniej dyskusyjna. W teorii to wszystko jest bardzo kolorowo przedstawione; masz kontakt z całym światem, możesz pisać z kim chcesz, kiedy chcesz i ile chcesz. Wiesz wszystko o wszystkich. Fejsbuk przypomina o urodzinach znajomych, pracy domowej i projekcie na warsztaty. Możesz sobie bez przeszkód obczaić jak posypały się koleżanki z przedszkola, kto jaką ma pracę, kto gdzie studiuję a komu znów w życiu nie wyszło. I nawet nie musisz zniżać się do rozmowy z tym osobnikiem. Wystarczy poświęcić kilka chwil życia i masz pełny obraz sytuacji. Wchodzisz w zdjęcia chłopaka, który flirtował z Tobą po zajęciach i widzisz co wczoraj jadł na kolację, kiedy ostatnio upił się do nieprzytomności i, co najlepsze, że ma już swoją wybrankę. Oszczędzasz sobie tyle czasu, który w zamierzchłej przeszłości musiałabyś poświęcić na rozmowę z jego przyjaciółmi, badanie jego kału i śledzenie go ukrywając się po krzakach czy innych śmietnikach. No po prostu którzy dostają trochę internetu i mogą popisać się swoją nieograniczoną wyobraźnią po prostu głupieją. Wstaję rano, sprawdzam mejle, robię sobie owsiankę na śniadanie i siadam do komputera. Przy okazji włączam też fejsbuka, żeby dowiedzieć się co trzeba zrobić na zajęcia, ile hajsu zebrała ostatnia akcja charytatywna i w ogóle co słychać w świecie. Mam na to pół godziny. Pierwsze, co widzę to czyjaś macica. Zdjęcie ze ślubu. Sprawozdanie z wycieczki do TESCO. Pierwsza kupka jakiegoś bachora. Nie chce mi się już tej owsianki. A tutaj jeszcze tyle szczęścia. Błędy ortograficzne po trzy w jednym wyrazie. Łańcuszki. Gry. Znowu macica. BOŻESZ! Przydarzyło Ci się coś ciekawego? Fajnie opisz to. Słuchasz dobrej muzyki? Też chętnie posłucham. Organizujesz jakąś ciekawą akcję? Z chęcią się przyłączę. Ale na Boga (którego tam sobie wybierzecie) nie zdawajcie mi relacji z każdego aspektu swojego życia. Też jem kilka posiłków dziennie, od czasu do czasu biegam i pójdę na siłownię. Powiem więcej; od dwudziestu lat sram tak samo jak Twoje dziecko. Ale nie dzielę się tym z całym światem, bo to chore. Trzeba postawić sobie cienką granicę ekshibicjonizmu internetowego i jej przestrzegać. Jestem idealnym przykładem na to, że nie wszystko, co w Internecie jest fajne. Niemal trzy lata mojego związku zakończyło się przez odznaczenie statusu. A dowiedziałam się o tym między "pierwszym ząbkiem Krzysia" a "tak bardzo nie chce mi się iść do pracy". Nie wszystko można załatwić na fejsie. Nie wszystko da się opisać w mejlu. Dziecka przez Snapchata też raczej nie uda Ci się zrobić. Więc zamykamy komputerki i zaczynamy tworzyć normalne relacje z ludźmi. Bez zdjęć macic w tle. On Kont na portalach społecznościowych nie mam, bo mnie to nie kręci. Nigdy nie założyłem NK ani innego Twittera. I żyję. Powiem więcej, jestem szczęśliwy. Nie obczajałem profilu mojej narzeczonej na fejsie a mimo to udało nam się stworzyć zdrową relację. Nigdy nie zdarzyło mi się, żeby ktoś odmówił mi pójścia na piwo, kiedy zadzwonię. Jestem uwzględniany na listach gości podczas organizowania przyjęć. Rozmawiam z ludźmi, z którymi chcę, nie śledzę tych, których nie chcę. Inżyniera prawie zrobiłem nie mając dostępu do grupowego bólu dupy. Udało się. Bawię się świetnie.